Nekromancja dla opornych

Rozdział 13. Rozwiązywanie problemów

Jak już pisaliśmy w poprzednich rozdziałach do eksperymentów brać należy jedynie zdrowe fizycznie i psychicznie jednostki, w celu uniknięcia zombizacji lub innych aberracji wskrzeszeniowych. Zdajemy sobie jednak sprawę, że pozyskanie do współpracy młodzieńca w sile wieku bądź pięknej niewiasty o nieposzlakowanej reputacji może większości sprawiać znaczące problemy. Oto kilka rad jak uniknąć rychłej śmierci wtórnej
1. Osobniki wybieramy dojrzałe fizycznie i emocjonalnie – nic tak nie irytuje jak rozchwiana emocjonalnie banshee albo szkielet z wrodzoną (wybaczcie drobny dowcip słowny) osteoporozą.
2. Przed pozyskaniem obiektu podejmujemy decyzję o efekcie końcowym. Jest to bardzo ważne, gdyż do tej pory chyba nie udało się nikomu zamienić zombie w południcę ani dokonać innej tego typu transformacji.
3. Staramy się, aby obiekt badań nie zginął nagłą śmiercią – skazy powypadkowe bywają bardzo nieestetyczne i mogą powodować niestabilność.
4. W miarę możliwości pozbywamy się organów osłabionych i patologicznych.
5. Zawsze pamiętamy o zrobieniu kopii zapasowej świadomości – chociażby w formie pamiętnika.
6. Jeśli z przyczyn emocjonalnych zależy nam na długiej trwałości obiektu pamiętamy o zachowaniu materiału genetycznego…

Z hukiem zamknął zakurzoną księgę. Tak. Jasne. Bardzo śmieszne.
Wstał i wyszedł z pracowni.
Obok księgi, na pamiętniku w sferze przetrwalnikowej leżały preparaty naskórka i pojedyncza komórka macierzysta.

Stosować do haseł, idei i bractw rycerskich.

Zobacz też...

4 komentarze

  1. Widzę, że forma przetrwalnikowa pobudza wyobraźnię. ;)

    Ciekawe, kto jest organem patologicznym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *